استقراض داخلی

وقتی درآمدهای دولت مثل مالیات و فروش نفت کفاف مخارجش را نمی‌دهد، دولت برای جبران این کسری به سراغ استقراض داخلی می‌رود. در این حالت، دولت یا مستقیماً از بانک مرکزی پول می‌گیرد، یا از بانک‌های دیگر وام می‌خواهد و یا با انتشار اوراقی مثل «اسناد خزانه اسلامی»، از مردم و سرمایه‌گذاران در بورس تهران پول قرض می‌کند تا در آینده با سود مشخصی پس بدهد. تأثیر این کار بر زندگی شما کاملاً به منبع این قرض بستگی دارد. اگر دولت برای جبران مخارجش از بانک مرکزی قرض کند، در واقع پول جدید چاپ شده که نتیجه حتمی آن کاهش قدرت خرید ریال و گران شدن کالاهاست. اما اگر دولت با فروش اوراق به مردم قرض کند، نقدینگیِ سرگردان بازار را جمع می‌کند که می‌تواند جلوی تورم را بگیرد. خطر بزرگ زمانی است که دولت تمام منابع بانک‌ها را ببلعد؛ در این صورت دیگر پولی برای وام‌های خرد، مسکن یا تولید باقی نمی‌ماند و اقتصاد دچار رکود می‌شود.