استاندارد بهره‌وری سوخت

استاندارد بهره‌وری سوخت در واقع خط‌کشی است که دولت برای میزان مصرف بنزین خودروها تعیین می‌کند. این قانون مشخص می‌کند که یک ماشین در هر صد کیلومتر، مجاز است حداکثر چقدر سوخت بسوزاند. در ایران، این موضوع با برچسب‌های انرژی روی شیشه خودروهای صفر کیلومتر شناخته می‌شود که از رده A تا G دسته‌بندی شده‌اند؛ هرچه رتبه به A نزدیک‌تر باشد، یعنی تکنولوژی موتور بهینه‌تر است و بنزین کمتری هدر می‌رود.

برای شما به عنوان مصرف‌کننده، این استاندارد یعنی پولِ کمتر بابت بنزین و استهلاک. وقتی خودرویی استاندارد پایینی دارد، یعنی بخش زیادی از پولی که بابت سوخت می‌دهید، به جای حرکت، تبدیل به دود و گرما می‌شود. در اقتصاد ایران که با ناترازی بنزین و احتمال تغییر قیمت یا سهمیه‌بندی روبروست، خرید خودرویی با استاندارد بالا یک نوع بیمه در برابر گرانی سوخت است. همچنین، سخت‌گیرانه شدن این قوانین، خودروسازان داخلی را مجبور می‌کند مدل‌های قدیمی و پرمصرف را از رده خارج کنند که در نهایت به نفع جیب مردم و سلامت هوای شهرهاست.