ارز نیمایی

ارز نیمایی در واقع پولِ حاصل از صادراتِ غیرنفتیِ ایران است که در یک بازارِ آنلاین بین تجار جابه‌جا می‌شود. دولت از طریق سامانه نیما نظارت می‌کند تا دلاری که از فروش محصولات پتروشیمی، معدنی و فولادی به دست می‌آید، حتماً به چرخه اقتصاد بازگردد و صرفِ وارداتِ کالاهای مورد نیاز کشور شود. این سامانه فضایی است که در آن عرضه و تقاضای کلانِ ارز بدون نیاز به مراجعه حضوری به صرافی‌ها مدیریت می‌شود.

نرخ ارز نیمایی مستقیماً روی قیمت نهایی کالاهایی که هر روز می‌خریم اثر دارد. وقتی این نرخ رشد می‌کند، هزینه تولید در کارخانه‌های داخلی گران می‌شود و حتی اگر قیمت دلار در پیاده‌روی فردوسی ثابت بماند، باز هم قیمت محصولاتی مثل لبنیات، لوازم خانگی یا قطعات خودرو در مغازه‌ها بالا می‌رود. در واقع، فاصله میان قیمت دلار نیمایی و دلار بازار آزاد، تعیین‌کننده میزان یارانه‌ای است که دولت به کالاهای وارداتی می‌دهد تا قیمت‌ها برای مصرف‌کننده نهایی کنترل شود.