ارز با منشأ خارجی
ارز با منشأ خارجی به دلارهایی گفته میشود که از فعالیتهای اقتصادی خارج از ایران، مثل صادرات یا سرمایهگذاری در کشورهای دیگر، به دست آمده و اکنون در حسابهای ارزی خارج از کشور موجود است. برخلاف ارزهای داخلی که بانک مرکزی باید بابت تأمین آنها ریال بگیرد و از ذخایر خود بپردازد، این نوع ارز از منابع شخصی یا شرکتی در خارج تأمین میشود و دولت صرفاً اجازه ورود کالا در ازای آن را صادر میکند.
اهمیت این موضوع برای مردم و بازرگانان در سرعت عمل است؛ وقتی شما از ارز با منشأ خارجی استفاده میکنید، دیگر در صف طولانی نوبت تخصیص ارز بانک مرکزی نمیمانید. این سازوکار باعث میشود کالاهای ضروری یا مواد اولیه کارخانهها سریعتر وارد گمرک شود و در نهایت، با کاهش زمان خواب سرمایه، از نوسانات شدید قیمت ناشی از کمبود کالا در بازار داخلی جلوگیری میکند. به زبان ساده، این راه میانبری برای دور زدن محدودیتهای ارزی داخل کشور است.
چرا الان مهم است
تازهبا جدی شدن دوباره طرح واردات خودروهای کارکرده، بحث «ارز با منشأ خارجی» به صدر اخبار بازگشته است. دولت برای مدیریت ذخایر ارزی خود، تلاش میکند با استفاده از سرمایههای خارج از کشور و ارزهایی که منشأ داخلی ندارند، بازار تشنه خودرو را بدون فشار به منابع بانک مرکزی تنظیم کند؛ راهکاری که مستقیماً بر قیمت تمامشده خودرو در بازار ایران اثر میگذارد.
آخرین اخبار با این مفهوم
آزادسازی واردات خودروهای کارکرده ۳ تا ۵ سال ساخت با سقف ۲۰ هزار دستگاه
واردات خودروهای کارکرده ۳ تا ۵ سال ساخت با سقف ۲۰ هزار دستگاه و استفاده از ارز غیررسمی آزاد شد.
۲۸ مرداد ۱۴۰۵
واردات خودرو از شهر فرودگاهی امام خمینی؛ فقط برای ناوگان حملونقل عمومی
واردات خودرو از شهر فرودگاهی امام خمینی تنها برای ناوگان حملونقل عمومی و با شروط ارزی و اسقاط مجاز است.
۳۱ تیر ۱۴۰۵