اخلاق اقتصادی

اخلاق اقتصادی یعنی رعایت اصولی که باعث می‌شود بازار به‌جای یک محیط پر از فریب، به فضایی برای رشد همگانی تبدیل شود. این مفهوم به ما می‌گوید که در هر معامله، علاوه بر سود شخصی، باید به حق طرف مقابل و سلامت کل جامعه هم فکر کرد. در واقع اخلاق اقتصادی همان زیربنای نادیده‌ای است که اگر نباشد، هیچ قراردادی محکم نمی‌ماند و هیچ سرمایه‌گذاری بلندمدتی شکل نمی‌گیرد؛ چون بدون آن، هزینه «اطمینان از کلاهبرداری نشدن» برای همه بالا می‌رود. در فضای اقتصادی ایران، مصداق بارز اخلاق اقتصادی را می‌توان در شفافیت قیمت‌ها و کیفیت کالاها دید. وقتی در زمان نوسانات ارزی، احتکار یا پنهان کردن عیوب کالا در بازار خودرو و مسکن رواج پیدا می‌کند، در واقع اخلاق اقتصادی آسیب دیده است. این بی‌اعتمادی باعث می‌شود مردم به‌جای همکاری در پروژه‌های تولیدی، دارایی خود را به طلا و دلار تبدیل کنند تا از ریسک‌های بازار در امان بمانند. در نهایت، هرچه اخلاق در بازار ضعیف‌تر شود، ریسک معامله بالاتر می‌رود و این یعنی همه ما باید برای خرید ساده‌ترین کالاها هم هزینه و زمان بیشتری صرف کنیم.