اتحادیه گمرکی

اتحادیه گمرکی یعنی چند کشور همسایه یا هم‌سو تصمیم می‌گیرند مرزهای اقتصادی‌شان را به روی هم باز کنند. در این حالت، کالاها بین این کشورها بدون پرداخت گمرکی یا با هزینه‌ای بسیار ناچیز جابه‌جا می‌شوند. نکته مهم اینجاست که این کشورها در برابر بقیه دنیا هم‌صدا می‌شوند؛ یعنی اگر قرار است از چین یا اروپا کالایی وارد شود، فرقی نمی‌کند از مرز کدام عضو وارد شود، چون همه آن‌ها یک نرخ مالیات گمرکی واحد را اعمال می‌کنند. برای ما در ایران، ملموس‌ترین مثال تلاش برای پیوستن کامل به اتحادیه اقتصادی اوراسیا است. وقتی ایران عضو چنین اتحادیه‌ای باشد، مثلاً تاجر ایرانی می‌تواند سیب یا صیفی‌جات را بدون تعرفه‌های سنگین به روسیه صادر کند و در مقابل، نهاده‌های دامی یا غلات با قیمت کمتری وارد سفره مردم شود. این کار باعث می‌شود هزینه تولید پایین بیاید و کالاهای متنوع‌تری در بازار دیده شود، اما از طرفی تولیدکننده داخلی هم باید با رقبای قدرتمندتر در همان اتحادیه رقابت کند. در واقع، این اتحادیه مثل یک چتر عمل می‌کند که هزینه خرید کالاهای خارجیِ عضو را برای شما کاهش می‌دهد.