یکجانبهگرایی
همچنین: یکجانبهگرایی
یکجانبهگرایی زمانی اتفاق میافتد که یک قدرت بزرگ اقتصادی، قواعد بازی را به تنهایی تغییر دهد و منتظر تایید سازمانهای جهانی یا کشورهای دیگر نماند. در واقع، یک کشور از قدرت مالی یا سیاسی خود استفاده میکند تا خواستهاش را به دیگران تحمیل کند، حتی اگر این کار باعث اختلال در تجارت جهانی یا روابط اقتصادی میان سایر ملتها شود.
برای ما در ایران، روشنترین مثال این رفتار، تحریمهای مالی و نفتی است که بدون مجوز سازمان ملل و صرفاً توسط یک دولت اعمال میشود. وقتی بانکی در خارج از مرزها از ترس جریمههای یکجانبه، پول کالای اساسی را جابهجا نمیکند، یعنی این سیاست مستقیماً وارد سفره مردم شده است. این رفتار باعث میشود دسترسی به بازارهای جهانی سخت شود، هزینه واردات بالا برود و در نهایت با گران شدن دلار، قدرت خرید مردم کاهش یابد.
چرا الان مهم است
تازهوقتی یک کشور با تکیه بر قدرت مالی و دلار، به تنهایی برای تجارت جهانی قانون میگذارد، «یکجانبهگرایی» رخ میدهد. تکرار این واژه در نشستهای اخیر پیمان شانگهای، نشاندهنده تلاش ایران برای بیاثر کردن تحریمهایی است که بدون اجماع بینالمللی وضع شدهاند؛ مسیری که هدفش کاهش تسلط دلار بر معیشت و قیمت کالاهای وارداتی در بازار ایران است.
آخرین اخبار با این مفهوم
عراقچی در شانگهای: ایران در برابر سیاستهای سلطهگرایانه آمریکا کوتاه نمیآید
عراقچی در نشست شانگهای ضمن رد زبان تهدید، بر تداوم سیاستهای اصولی ایران در برابر فشارهای آمریکا تأکید کرد.
۲ مرداد ۱۴۰۵
عراقچی: کشورهای عضو شانگهای علیه یکجانبهگرایی آمریکا همصدا شدند
عراقچی از همسویی کشورهای عضو شانگهای در محکومیت اقدامات یکجانبه و غیرقانونی آمریکا خبر داد.
۲ مرداد ۱۴۰۵