گریز به کیفیت
گریز به کیفیت زمانی اتفاق میافتد که ترس و نااطمینانی به بازار سایه میاندازد. در این شرایط، سرمایهگذاران ترجیح میدهند سودِ احتمالیِ زیاد را فدای امنیت کنند. آنها داراییهایی مثل سهام شرکتهای کوچک یا ارزهای دیجیتالِ پُرنوسان را میفروشند و سراغ داراییهایی میروند که در طول تاریخ ثابت کردهاند در برابر طوفانهای اقتصادی مقاوم هستند. این یک واکنشِ دفاعی برای جلوگیری از سوختشدنِ اصلِ سرمایه در روزهای ابریِ اقتصاد است.
در ایران، این پدیده را بارها در زمانِ تنشهای سیاسی یا جهشهای ناگهانی نرخ ارز دیدهایم. وقتی تابلوی بورس قرمز میشود و اعتماد به بازارهای مالی کاهش مییابد، موجِ بزرگی از نقدینگی به سمت بازارِ طلا و سکه روانه میشود. در واقع، مردم با خریدِ سکه یا صندوقهای طلا، به یک پناهگاهِ امن گریز میکنند تا قدرتِ خریدشان در برابر تورم و نوسانات حفظ شود. این رفتار باعث میشود قیمتِ داراییهای امن، حتی در اوج رکودِ سایر بازارها، با رشدِ ناگهانی مواجه شود.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهایی که سایه تنشهای سیاسی و ریسکهای غیرمنتظره بر بازارها سنگینی میکند، سرمایهگذاران ایرانی برای محافظت از دارایی خود به سمت گزینههای امنتر کوچ میکنند. این رفتار که با هدف کاهش اثرات منفیِ نااطمینانی بر سودآوری بنگاهها انجام میشود، باعث شده تا جابهجایی پول از داراییهای پرریسک به سمت پناهگاههای امنی مثل طلا و صندوقهای درآمد ثابت، دوباره به صدر اخبار اقتصادی بیاید.
آخرین اخبار با این مفهوم
چگونه ریسکهای ژئوپلیتیک سودآوری بنگاهها را تغییر میدهند؟
ریسکهای ژئوپلیتیک بنگاههای ضعیف را نابود و شرکتهای بزرگ را تقویت میکنند؛ بقا در گرو انطباقپذیری است.
۱۳ مرداد ۱۴۰۵