کسری ساختاری

کسری ساختاری یعنی دخل و خرج دولت طوری تنظیم شده که حتی اگر اقتصاد در بهترین حالت خود باشد و همه مالیاتشان را بدهند، باز هم پول کم می‌آید. این مشکل ناشی از ناترازی‌های عمیق در ردیف‌های بودجه است؛ مثلاً وقتی دولت تعهدات ثابتی مثل پرداخت حقوق کارمندان و بازنشستگان یا یارانه‌های سنگین انرژی دارد، اما درآمدهایش به جای منابع پایدار مالیاتی، به متغیرهای بی‌ثباتی مثل قیمت جهانی نفت یا میزان صادرات وابسته است.

در ایران، کسری ساختاری خودش را به شکل تورم مزمن نشان می‌دهد. وقتی دولت با این نوع کسری مواجه است، برای جبران آن یا از بانک مرکزی استقراض می‌کند یا با چاپ پول و فشار به نظام بانکی، نقدینگی را بالا می‌برد. نتیجه مستقیم این اتفاق برای شما، کاهش قدرت خرید و گران شدن کالاهای اساسی است؛ چون این کسری با یک سال خوبِ اقتصادی یا گران شدن موقتی نفت حل نمی‌شود و مثل یک بیماری زمینه‌ای، مدام ارزش پول ملی را می‌خورد.