پیوست محیطزیستی
پیوست محیطزیستی در واقع شناسنامه سلامت یک پروژه است. وقتی دولت یا بخش خصوصی میخواهد کارخانه پتروشیمی، سد یا جادهای بسازد، باید طبق قانون گزارشی ارائه دهد که بگوید این کار چقدر هوا را آلوده میکند یا چقدر آب مصرف خواهد کرد. این یعنی قبل از اینکه کلنگ پروژه به زمین بخورد، باید معلوم شود که آیا طبیعت ایران توان تحمل این بار جدید را دارد یا خیر و آیا راهحلی برای جبران آسیبها در نظر گرفته شده است.
اهمیت این موضوع برای زندگی مردم در هزینههای پنهانی است که بعدها به آنها تحمیل میشود. مثلاً اگر یک مجتمع فولاد بدون پیوست دقیق در منطقهای کمآب ساخته شود، در بلندمدت باعث خشک شدن سفرههای زیرزمینی و فرونشست زمین میشود که مستقیماً قیمت مسکن و معیشت کشاورزان آن منطقه را نابود میکند. نادیده گرفتن این پیوستها شاید در ابتدا هزینه ساخت را برای سرمایهگذار کم کند، اما در نهایت با ایجاد آلودگی و تخریب منابع، هزینههای سنگین درمانی و از دست رفتن داراییهای طبیعی را روی دوش خانوادههای ایرانی میگذارد.
چرا الان مهم است
تازهبا تأکید دولت بر عبور از مدیریت دستوری و حرکت به سمت حکمرانی دادهمحور، «پیوست محیطزیستی» از یک تشریفاتِ کاغذی در پروژههای عمرانی، به ابزاری برای پیشبینیِ واقعیِ هزینههای اقتصادی تخریب طبیعت تبدیل شده است. در کشوری که با تنش آبی و آلودگی دستوپنج نرم میکند، دقتِ این پیوستها مستقیماً بر پایداریِ سودِ صنایع و سلامتِ داراییهای عمومی اثر میگذارد.
آخرین اخبار با این مفهوم
پزشکیان: پایان دوران مدیریت بخشنامهای در محیطزیست؛ لزوم حکمرانی دادهمحور و مشارکت مردمی
پزشکیان با رد مدیریت بخشنامهای، بر حکمرانی دادهمحور، ممنوعیت صنایع آببر در مناطق خشک و مشارکت مردمی برای حفظ محیطزیست تأکید کرد.
۳۱ خرداد ۱۴۰۵