وظایف امانی

وظایف امانی در واقع یعنی وقتی شما پول یا اختیاری را به کسی می‌سپارید، او حق ندارد از آن موقعیت به نفع خودش استفاده کند. این یک قراردادِ قانونی و اخلاقی است که می‌گوید «امانت‌دار» باید مثل یک دلسوزِ واقعی، فقط به فکرِ سودِ شما باشد. در دنیای مالی، این یعنی مدیران بانک‌ها، کارگزاران بورس و اعضای هیئت‌مدیره شرکت‌ها نباید اجازه دهند منافع شخصی‌شان با پولی که مردم به آن‌ها سپرده‌اند، گره بخورد. اهمیت این موضوع در اقتصاد ایران زمانی روشن می‌شود که با پدیده «تضاد منافع» روبرو می‌شویم. اگر مدیر یک صندوقِ بازنشستگی، بودجه صندوق را صرف خریدِ خدمات از شرکتِ بستگان خود کند، وظیفه امانی خود را زیر پا گذاشته است. رعایت این وظایف، ستونِ اصلیِ اعتماد در بازار سرمایه است؛ یعنی شما با اطمینان پولتان را به سبدگردان یا بانک می‌سپارید، چون می‌دانید قانون آن‌ها را موظف کرده که سودِ شما را به نفعِ شخصی خودشان مقدم بدانند.