نفت سنگین
نفت سنگین را مثل عسلی سفت تصور کنید که حرکت دادنش در لولهها و تبدیل کردنش به بنزین یا گازوئیل سختتر از نفتهای روان و سبک است. این نوع نفت چگالی بالایی دارد و حاوی مقدار زیادی گوگرد و فلزات است. به همین دلیل، هر پالایشگاهی توان تصفیه آن را ندارد و هر بشکه از آن در بازار جهانی، چند دلار ارزانتر از نفت سبک قیمت میخورد. در اقتصاد ایران، بخش بزرگی از ذخایر ما در میادینی مثل سروش، نوروز و یادآوران از نوع سنگین و فوقسنگین هستند. وقتی قیمت جهانی نفت سنگین افت میکند یا مشتریان آن به دلیل هزینه بالای پالایش کم میشوند، درآمد ارزی دولت که منبع اصلی تأمین بودجه است، مستقیماً کاهش مییابد. این اتفاق خودش را در نوسانات قیمت دلار و کاهش قدرت خرید نشان میدهد؛ یعنی هرچه فروش نفت سنگین برای ایران سختتر شود، فشار آن در نهایت به صورت تورم در زندگی روزمره مردم ظاهر میشود.
چرا الان مهم است
تازهتحولات سیاسی در ونزوئلا، به عنوان یکی از بزرگترین دارندگان ذخایر نفت سنگین جهان، مستقیماً بر بازار صادراتی ایران اثر میگذارد. تردید غولهای نفتی برای بازگشت به این کشور، به معنای تداوم محدودیت عرضه در بازار جهانی است؛ موضوعی که برای ایران، که بخش مهمی از سبد صادراتیاش را نفت سنگین و فوقسنگین تشکیل میدهد، از نظر قیمتگذاری و حفظ مشتریان آسیایی حیاتی است.
آخرین اخبار با این مفهوم
چرا غولهای نفتی آمریکا با وجود سقوط مادورو همچنان از ونزوئلا میترسند؟
ونزوئلا گنج نفتی مکمل آمریکا است، اما بیاعتمادی تاریخی و ریسکهای سیاسی مانع بازگشت کامل سرمایهگذاران شده است.
۳۱ خرداد ۱۴۰۵