قانون جونز
قانون جونز در واقع یک حصار قانونی دورِ حملونقل دریایی است که اجازه نمیدهد کشتیهای خارجی در مسیرهای داخلی یک کشور فعالیت کنند. طبق این قانون، هر کالایی که بین دو بندر داخلی جابهجا میشود، حتماً باید با کشتیای حمل شود که در همان کشور ساخته شده و مالکش هم بومی است. هدف اصلی این کار، زنده نگه داشتن صنعت کشتیسازی و دریانوردی داخلی است تا در زمان بحران، زنجیره تأمین کالا به بیگانگان وابسته نباشد. در ایران هم ما با مفاهیمی مثل «قانون حداکثر استفاده از توان داخلی» روبرو هستیم که مشابه قانون جونز عمل میکند. این سیاستها اگرچه باعث ایجاد شغل برای کارگر و مهندس ایرانی میشود، اما به دلیل حذف رقابت، معمولاً هزینه حملونقل و قیمت تمامشده کالا را برای مصرفکننده نهایی گرانتر میکند. به زبان ساده، شما هزینه حمایت از صنعت داخلی را روی برچسب قیمت کالاهایی که میخرید، پرداخت میکنید.
چرا الان مهم است
تازهقانون جونز با محدود کردن حملونقل دریایی آمریکا به کشتیهای داخلی، هزینه جابهجایی انرژی را تغییر میدهد. معافیتهای اخیر در دولت ترامپ نشاندهنده تلاش برای کنترل قیمت سوخت است؛ موضوعی که با نوسان دادن به قیمت جهانی نفت، مستقیماً بر درآمدهای ارزی ایران و بودجه سالانه کشور که به دلارهای نفتی وابسته است، اثر میگذارد.
آخرین اخبار با این مفهوم
ترامپ معافیت حملونقل دریایی نفت را با محدودیتهای جدید تمدید کرد
ترامپ معافیت حملونقل دریایی را برای کنترل قیمت سوخت تمدید کرد، اما محدودیتهای جدیدی برای حمایت از کشتیسازان آمریکایی اعمال نمود.
۱۹ مرداد ۱۴۰۵