غرامت

غرامت در واقع همان «تاوان» یا جبرانِ مالی است که وقتی به دارایی، جان یا فرصت‌های اقتصادی کسی آسیبی می‌رسد، پرداخت می‌شود. هدف اصلی غرامت این نیست که فرد به سود برسد، بلکه قرار است چاله مالی ایجاد شده بر اثر حادثه را پر کند تا زندگی فرد از هم نپاشد. در اقتصاد ایران، این مفهوم را بیش از هر جا در قراردادهای بیمه، حوادث کار و دعاوی حقوقی می‌بینیم که در آن مقصر یا نهاد حمایت‌گر موظف است ضرر وارده را معادل‌سازی و پرداخت کند.

برای مردم عادی، غرامت حکم یک چتر نجات را در برابر حوادث ناگهانی دارد. مثلاً در نوسانات شدید بازار یا بدقولی‌های پیمانکاران در پروژه‌های مسکن، اگر در قرارداد بند «جبران خسارت» یا غرامت پیش‌بینی شده باشد، شما می‌توانید بخشی از ارزش از دست رفته پولتان را زنده کنید. همچنین در روابط کارگری و کارفرمایی ایران، غرامت اخراج یا غرامت دستمزد در ایام بیماری، از مهم‌ترین ابزارهایی است که از سقوط ناگهانی سطح رفاه خانواده‌ها در برابر حوادث پیش‌بینی‌نشده جلوگیری می‌کند.