سوگیری حفظ وضعیت موجود

سوگیری حفظ وضعیت موجود یک خطای ذهنی است که باعث می‌شود ما همین چیزی که هست را به هر تغییری ترجیح دهیم. مغز ما تغییر را مساوی با خطر یا زحمتِ اضافه می‌بیند؛ بنابراین حتی وقتی می‌دانیم روش فعلی‌مان بهترین انتخاب نیست، باز هم به آن می‌چسبیم چون احساس امنیت کاذبی به ما می‌دهد. در واقع ما به جای سنجیدن سود و زیانِ واقعی، صرفاً چون به یک وضعیت عادت کرده‌ایم، از جابه‌جایی فرار می‌کنیم. در اقتصاد تورمی ایران، این سوگیری می‌تواند به قیمتِ آب رفتنِ ارزش پول تمام شود. مثلاً کسی که سال‌هاست پولش را در یک حساب سپرده قدیمی با سود کم نگه داشته و با وجود گزینه‌هایی مثل صندوق‌های درآمد ثابت یا طلا، حاضر به جابه‌جایی آن نیست، دچار این سوگیری شده است. او می‌ترسد که با تغییر مسیر، کنترل اوضاع را از دست بدهد، در حالی که سکونِ او باعث می‌شود هر روز قدرت خریدش کمتر شود. این رفتار در بورس تهران هم دیده می‌شود؛ وقتی سهامداری با وجود تغییرِ بنیادیِ وضعیت شرکت، سهمش را نمی‌فروشد چون به داشتنِ آن سهم عادت کرده است. شناخت این سوگیری به ما کمک می‌کند تا به جای تصمیم‌گیری بر اساس ترس و عادت، بر مبنای واقعیت‌های روزِ بازار برای دارایی‌مان تصمیم بگیریم و اجازه ندهیم ثباتِ ظاهری، باعث ضرر واقعی ما شود.