سوداگری زمین
سوداگری زمین زمانی اتفاق میافتد که فرد یا نهادی زمینی را میخرد و بدون انجام هیچ فعالیت مفیدی روی آن، منتظر میماند تا قیمتها بالا برود. در این حالت، زمین به جای اینکه بستری برای تولید مسکن یا رونق کسبوکار باشد، درست مثل سکه و دلار به یک ابزار مالی برای کسب سود از تورم تبدیل میشود. در واقع سوداگر روی «نایاب بودن» زمین شرطبندی میکند و با خارج کردن زمین از چرخه ساخت، باعث افزایش کاذب قیمتها میشود.
در اقتصاد ایران، این پدیده یکی از دلایل اصلی رؤیا شدن خرید خانه است. وقتی قطعات بزرگ زمین در حاشیه شهرها یا مناطق در حال توسعه مثل پرند و پردیس توسط سرمایهگذاران منجمد میشود، عرضه زمین برای ساختوساز کاهش مییابد. این کمبود عمدی، قیمت تمامشده ساختمان را بالا میبرد و در نهایت باعث میشود یک خانواده ایرانی مجبور شود بخش بزرگتری از درآمد ماهانه خود را صرف اجارهبها یا اقساط وام مسکن کند، صرفاً چون زمین به جای تولید، صرفاً دستبهدست شده است.
چرا الان مهم است
تازهفشار برای خرید و فروش زمین با هدف کسب سود، مرزهای شهر را تا حریم میراث ملی پیش برده است. خبرهای مربوط به محاصره تختجمشید توسط توسعه شهری، چهره عریان سوداگری زمین را نشان میدهد؛ جایی که تلاش برای تبدیل زمینهای حاشیهای به داراییهای سرمایهای، حتی به قیمت تخریب تاریخ و هویت ایران، اولویت پیدا کرده و زنگ خطر را برای آینده سکونت و میراث ما به صدا درآورده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
تختجمشید در محاصره توسعه شهری؛ آیا میراث جهانی ایران در خطر است؟
الحاق روستای مهدیه به مرودشت، حریم تختجمشید را تهدید کرده و با واکنش شدید باستانشناسان مواجه شده است.
۲۵ شهریور ۱۴۰۵