ساختار مالی

ساختار مالی در واقع شناسنامه منابع پولی یک شرکت است. تصور کنید یک کارخانه برای خرید ماشین‌آلات جدید، یا از جیب خودش (سرمایه سهامداران) خرج می‌کند یا از بانک وام می‌گیرد. ترکیب این دو منبع، ساختار مالی را می‌سازد. اگر سهم بدهی و وام در این ترکیب خیلی زیاد باشد، شرکت اصطلاحاً «اهرمی» شده است؛ یعنی پتانسیل سود بالایی دارد اما با کوچک‌ترین تکان اقتصادی یا افزایش نرخ بهره، ممکن است در بازپرداخت اقساط دچار بحران شود.

در اقتصاد ایران که بخش بزرگی از شرکت‌ها «بانک‌محور» هستند، شناخت ساختار مالی برای یک سهامدار بورس حیاتی است. مثلاً وقتی صورت‌های مالی یک شرکت خودرویی یا فولادی را چک می‌کنید، اگر حجم بدهی‌های بانکی نسبت به سرمایه اصلی بسیار بالا باشد، یعنی بخش زیادی از سود عملیاتی شرکت صرفِ پرداخت هزینه‌های مالی و سود وام‌ها می‌شود و چیزی برای تقسیم بین سهامداران باقی نمی‌ماند. در مقابل، شرکتی با ساختار مالی متوازن، در برابر تورم و نوسانات ناگهانی بازار، تاب‌آوری بیشتری از خود نشان می‌دهد و دارایی شما را بهتر حفظ می‌کند.