زنان سرپرست خانوار

زنان سرپرست خانوار کسانی هستند که بار مالی و مدیریتی زندگی را به تنهایی یا به عنوان نان‌آور اصلی به دوش می‌کشند. در ایران، این وضعیت معمولاً ناشی از فوت همسر، جدایی، یا بیماری و بیکاری مرد خانواده است. این زنان نه تنها باید مخارج روزمره مثل اجاره‌خانه و خوراک را تأمین کنند، بلکه اغلب مسئولیت تربیت فرزندان و نگهداری از سالمندان را هم بر عهده دارند، در حالی که دسترسی‌شان به فرصت‌های شغلی پایدار و رسمی، محدودتر از سایرین است. اهمیت این موضوع در اقتصاد ایران زمانی روشن می‌شود که به شکاف دستمزد و نرخ تورم نگاه کنیم. وقتی قیمت کالاهای اساسی یا اجاره‌بها در شهرهای بزرگ جهش می‌کند، فشار روی این خانوارها دوچندان می‌شود، چون اغلب در مشاغل غیررسمی یا با حقوق پایه کار می‌کنند و از مزایایی مثل بیمه محروم‌اند. برای مثال، یک زن سرپرست خانوار که با خیاطی یا فروشندگی مخارجش را تأمین می‌کند، در مواجهه با نوسانات ارزی و کاهش قدرت خرید جامعه، زودتر از دیگران دچار بحران مالی می‌شود و چون پس‌انداز کمتری دارد، امنیت آینده‌اش به شدت تهدید می‌شود.