رویههای ضدرقابتی
رویههای ضدرقابتی یعنی وقتی یک شرکت بزرگ یا گروهی از تولیدکنندگان، بهجای تلاش برای تولید بهتر، راهِ ورود دیگران به بازار را میبندند. این کار میتواند با تبانی برای بالا نگه داشتن قیمت، ارزانفروشیِ موقتی برای ورشکست کردن رقیب کوچک، یا انحصاری کردن توزیع کالا انجام شود. در واقع، در این حالت شرکتها بهجای رقابت بر سر جلب رضایت مشتری، انرژی خود را صرف حذف فیزیکی یا اقتصادی رقیب میکنند تا حاشیه سود خود را بدون زحمت حفظ کنند. وقتی رقابت از بین برود، دودش مستقیم به چشم جیب شما میرود. برای مثال، اگر در بازار قطعات خودرو یا برخی محصولات غذایی، چند شرکت محدود با هم توافق کنند که قیمت را از حد مشخصی پایینتر نیاورند، شما مجبورید کالای گرانتر و با کیفیت کمتر بخرید چون گزینه دیگری ندارید. این رویهها باعث میشود نوآوری متوقف شود؛ چون وقتی رقیب تازهنفسی اجازه ورود نداشته باشد، تولیدکننده قدیمی نیازی نمیبیند برای بهبود محصولش هزینه کند. در ایران، شورای رقابت مسئول شناسایی و جریمه این رفتارهاست تا از تبدیل شدن بازار به حیاطخلوتِ چند ذینفع خاص جلوگیری کند.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهای اخیر، شکایت پلتفرمهای لندتک مثل «ازکیوام» از غولهای بازار، بحث رویههای ضدرقابتی را داغ کرده است. در اقتصاد ایران که انحصار در بخشهای مختلف ریشه دارد، صرفاً صدور حکم کافی نیست؛ حالا مطالبه بر سر این است که شورای رقابت با نظارت دقیق، مانع از حذف رقبای کوچکتر شود تا حق انتخاب و سود نهایی برای مصرفکننده ایرانی حفظ شود.
آخرین اخبار با این مفهوم
مطالبه ازکیوام از شورای رقابت: نظارت بر اجرای احکام، تنها راه پایان واقعی انحصار است
ازکیوام با نقد عدم اجرای مؤثر احکام شورای رقابت، خواستار ایجاد سازوکار نظارتی برای پایان دادن به انحصار در بازار شد.
۱۰ تیر ۱۴۰۵