ذخایر فنی
وقتی شما برای ماشین یا عمرتان حقبیمه میپردازید، شرکت بیمه نمیتواند تمام این پول را به عنوان سودِ خالص برداشت کند. ذخایر فنی بخشی از این پول است که طبق قانون باید در حسابهای مشخصی بماند تا برای روز مبادا، یعنی زمانی که مشتریان خسارت میخواهند یا قرارداد بیمه عمرشان تمام میشود، نقد و آماده باشد. در واقع این پول امانتی است که توانگری مالی شرکت را نشان میدهد و تضمین میکند که شرکت در برابر تعهداتش ورشکسته نمیشود.
اهمیت این ذخایر برای شما زمانی روشن میشود که مثلاً در یک تصادف زنجیرهای یا حادثهای بزرگ، تعداد زیادی از مردم همزمان تقاضای خسارت میکنند. در اقتصاد ایران، نظارت سختگیرانه بیمه مرکزی بر این ذخایر باعث میشود شرکتها نتوانند با پولِ شما در بازارهای پرریسک بازی کنند و سرمایهتان را به خطر بیندازند. اگر شرکتی ذخایر فنی کافی نداشته باشد، در پرداخت خسارتِ بدنه یا دیه به مشکل میخورد و عملاً بیمهنامهای که در دست دارید، اعتبار واقعیاش را از دست میدهد.
چرا الان مهم است
تازهبا جدی شدن اجرای استانداردهای جدید حسابداری (IFRS 17) در صنعت بیمه ایران، نحوه محاسبه «ذخایر فنی» به چالش اصلی شرکتها تبدیل شده است. این ذخایر که پشتوانه واقعی پرداخت خسارتهای آینده به مردم هستند، حالا باید با دقت بیشتری در برابر ریسکهای نوظهور سنجیده شوند تا امنیت دارایی بیمهگذاران در تلاطمهای اقتصادی و حوادث غیرمترقبه کاملاً تضمین شود.
آخرین اخبار با این مفهوم
چالشهای کلیدی حسابداری و حسابرسی در صنعت بیمه؛ از IFRS 17 تا ریسکهای اقلیمی
اجرای IFRS 17 و مدیریت ریسکهای اقلیمی، تحول در حسابداری و حسابرسی صنعت بیمه را اجتنابناپذیر کرده است.
۲۳ تیر ۱۴۰۵