حکمرانی
همچنین: نظام حکمرانی
حکمرانی در واقع همان «قاعده بازی» در اداره اقتصاد است که فراتر از صرفاً حضور دولت عمل میکند. این مفهوم شامل تمام قوانین، نهادها و فرآیندهایی است که مشخص میکنند قدرت اقتصادی چطور توزیع شود و ثروت ملی چگونه به مصرف برسد. وقتی از حکمرانی اقتصادی حرف میزنیم، منظورمان این است که آیا ساختارها بهگونهای چیده شدهاند که از فساد جلوگیری کنند و مسیر را برای فعالیت سالم بخش خصوصی باز بگذارند یا خیر. کیفیت حکمرانی مستقیماً با امنیت داراییهای شما گره خورده است. وقتی حکمرانی در بخشهایی مثل بودجهبندی یا نظام بانکی ضعیف باشد، نتیجهاش را بهصورت تورم مزمن و کاهش ارزش ریال در زندگی روزمره حس میکنید. برای مثال، اگر حکمرانیِ مالیاتی در ایران هوشمند و شفاف باشد، به جای فشار بر مغازهداران و کارمندان، جلوی فرارهای مالیاتی بزرگ گرفته میشود؛ این یعنی دولت برای جبران کسری بودجه سراغ چاپ پول نمیرود و در نهایت، ثبات بیشتری به بازارها و قیمت کالاهای مصرفی شما بازمیگردد.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها بحث «حکمرانی» فراتر از کتابها، در اصطکاک میان نهادهای قدرت دیده میشود. تنشهای اخیر میان مجلس و صداوسیما نشان میدهد که چالش اصلی ایران، نبودِ هماهنگی در لایههای تصمیمگیری است. وقتی اجزای حاکمیت در انتقال یک پیام واحد ناتوان باشند، ثبات لازم برای سیاستگذاری اقتصادی از بین میرود و این تشتت، مستقیم بر اعتماد بازار و پیشبینیپذیری اقتصاد اثر میگذارد.
آخرین اخبار با این مفهوم

سخنگوی دولت: مذاکره ابزار قدرت ملی است، نه نشانه ضعف یا انتخاب جناحی
دولت چهاردهم مذاکره را ابزاری ملی برای کاهش فشارها میداند و خواستار پایان تخریبهای جناحی به نام نقد است.
۶ تیر ۱۴۰۵
باهنر: تجمعات علیه مذاکره بازی در زمین دشمن است؛ لزوم بازنگری در سیستم اطلاعاتی
هشدار باهنر درباره تفرقه داخلی، لزوم اصلاح ساختار اطلاعاتی و انتقاد از هدررفت ۱۵۰ میلیارد یورویی انرژی.
۶ تیر ۱۴۰۵
انتقاد تند طیف قالیباف از صداوسیما: خروجی رسانه ملی تضعیف وحدت در زمان جنگ است
انتقاد بیسابقه رسانههای نزدیک به قالیباف از صداوسیما بابت ایجاد تفرقه و تضعیف انسجام ملی در شرایط جنگی.
۳۱ خرداد ۱۴۰۵