تولید قراردادی

تولید قراردادی یا استفاده از ظرفیت خالی، روشی است که در آن شما بدون ساختن سوله و خرید ماشین‌آلات، صاحب خط تولید می‌شوید. در این مدل، یک شرکت که برند و فرمول محصول را در اختیار دارد، با کارخانه‌ای که فضای بلااستفاده دارد قرارداد می‌بندد. این همکاری اجازه می‌دهد تا بدون درگیر شدن در پیچ‌ و خم‌های دریافت مجوزهای احداث کارخانه و استخدام نیروی انسانی انبوه، کالا با نام تجاری سفارش‌دهنده تولید و روانه بازار شود.

در اقتصاد ایران که نرخ بهره بانکی و هزینه‌های ثابتِ راه‌اندازی تولید بسیار بالاست، این روش راه میان‌بری برای کارآفرینان است. برای مثال، بسیاری از برندهای مواد غذایی یا شوینده که در قفسه فروشگاه‌ها می‌بینید، لزوماً کارخانه شخصی ندارند و در واحدهای صنعتی بزرگ‌تر تولید می‌شوند. این کار ریسک سرمایه‌گذاری را کم می‌کند، مانع از خواب سرمایه در ساختمان و تجهیزات می‌شود و در نهایت با کاهش هزینه‌های سربار، می‌تواند به تعدیل قیمت نهایی کالا برای مصرف‌کننده ایرانی کمک کند.