توسعه‌زدایی

توسعه‌زدایی زمانی رخ می‌دهد که چرخ‌های اقتصاد برعکس می‌چرخند؛ یعنی میزان سرمایه‌گذاری جدید حتی کفاف جبران خرابی‌ها و استهلاک تجهیزات قدیمی را نمی‌دهد. در این وضعیت، کارخانه‌ها فرسوده می‌شوند، تکنولوژی‌ها قدیمی می‌مانند و نیروهای متخصص به‌جای ساختن آینده، مهاجرت را انتخاب می‌کنند. این پدیده به معنای ساده یعنی اقتصاد به‌جای بزرگ‌تر شدن، در حال آب رفتن است و توانایی خود را برای تولید ثروت و رفاه از دست می‌دهد.

در زندگی روزمره ما ایرانی‌ها، توسعه‌زدایی خودش را با ناترازی انرژی مثل قطعی برق صنایع در تابستان یا کمبود گاز در زمستان نشان می‌دهد؛ چرا که سرمایه لازم برای نوسازی نیروگاه‌ها و میادین گازی صرف نشده است. این روند مستقیماً روی جیب مردم اثر می‌گذارد؛ چون وقتی تولید ملی ضعیف شود، فرصت‌های شغلی باکیفیت از بین می‌روند، تورم به دلیل کمبود کالا ماندگار می‌شود و در نهایت، قدرت خرید و کیفیت زندگی شهروندان نسبت به کشورهای همسایه و رقیب، سال‌به‌سال افت می‌کند.