تعاون

تعاون در اقتصاد ایران به معنای مشارکت مستقیم مردم در کسب‌وکارها است، جایی که هر فرد فارغ از میزان سرمایه‌اش، یک حق رأی دارد. در این مدل، هدف این نیست که یک نفر با پول زیاد صاحب همه‌چیز شود، بلکه مجموعه‌ای از افراد (مثل کارگران، مصرف‌کنندگان یا کشاورزان) دور هم جمع می‌شوند تا با تجمیع سرمایه‌های کوچک، هزینه‌های تولید را کم کنند یا واسطه‌ها را از میان بردارند.

این مفهوم مستقیماً با معیشت و قدرت خرید شما در ارتباط است؛ مثلاً وقتی در یک تعاونی مسکن یا مصرف محلی عضو می‌شوید، در واقع با حذف سودِ دلال و انبوه‌ساز، کالا یا خانه را به قیمت تمام‌شده دریافت می‌کنید. در اقتصاد ایران که تورم بالاست، تعاون می‌تواند با ایجاد زنجیره‌های توزیع مستقیم، از دارایی‌های خرد شما محافظت کند و اجازه ندهد سود حاصل از فعالیت اقتصادی فقط به جیب واسطه‌های بزرگ برود.