تشکل‌های صنعتی

تشکل‌های صنعتی در واقع صدای مشترک تولیدکنندگان و کارخانه‌دارانی هستند که در یک حوزه خاص فعالیت می‌کنند. این گروه‌ها که با نام‌هایی مثل انجمن، سندیکا یا اتحادیه شناخته می‌شوند، به جای اینکه هر واحد تولیدی به تنهایی با نهادهای حکومتی روبه‌رو شود، به صورت دسته‌جمعی برای تغییر قوانین، دریافت تسهیلات بانکی یا تعیین تعرفه‌های گمرکی لابی می‌کنند. در اقتصاد ایران، این تشکل‌ها پل ارتباطی اصلی بین بخش خصوصی و وزارت‌خانه‌هایی مثل صمت هستند. قدرت این تشکل‌ها مستقیماً روی قیمت کالاهایی که می‌خرید اثر دارد. برای نمونه، وقتی انجمن صنفی گاوداران یا انجمن صنایع لبنی برای افزایش قیمت مصوب شیر چانه‌زنی موفقی انجام می‌دهند، هزینه سبد خرید شما بلافاصله تغییر می‌کند. همچنین این گروه‌ها با فشار برای محدود کردن واردات کالاهای مشابه خارجی، می‌توانند بازار را برای تولیدات خود حفظ کنند که این موضوع هم‌زمان بر اشتغال کارگران ایرانی و البته میزان رقابت و کیفیت محصولات در بازار داخلی تاثیرگذار است.