بانکرینگ
بانکرینگ در واقع همان پمپبنزین دریایی برای کشتیهای تجاری و نفتکشهای اقیانوسپیماست. کشتیهای بزرگی که در مسیرهای طولانی حرکت میکنند، نمیتوانند تمام سوخت موردنیازشان را از مبدأ حمل کنند؛ بنابراین در نقاط استراتژیک توقف کرده و سوختگیری میکنند. این فرآیند فقط شامل فروش سوخت نیست، بلکه زنجیرهای از خدمات مثل تأمین آب شیرین، مواد غذایی، قطعات یدکی و حتی تعویض خدمه را هم شامل میشود که همگی درآمد ارزی مستقیم نصیب کشور میزبان میکنند.
برای اقتصاد ایران، بانکرینگ یک راه هوشمندانه برای خامفروشی نکردن است. پالایشگاههای ما مقدار زیادی نفتکوره یا همان مازوت تولید میکنند که در بازارهای جهانی مشتری سختی دارد، اما همین محصول، خوراک اصلی موتور کشتیهاست. وقتی ما این سوخت را در بنادری مثل بندرعباس یا قشم به کشتیهای عبوری میفروشیم، در واقع مازوت کمارزش را به قیمت بینالمللی و با ارز معتبر به فروش رساندهایم. رونق این صنعت یعنی ایجاد شغل در سواحل جنوبی و افزایش ورود دلار به کشور که در نهایت به ثبات اقتصادی و تقویت ارزش پول ملی کمک میکند.
چرا الان مهم است
تازهموضوع سوخترسانی به کشتیها یا همان بانکرینگ، با انتشار خبر مجوز جدید آمریکا (GLX) دوباره داغ شده است. این مجوز که مسیرهای مالی و دلاری را در حوزه انرژی تحت تأثیر قرار میدهد، میتواند قفلِ درآمدزایی از موقعیت استراتژیک خلیجفارس را باز کند. برای ایران، بانکرینگ یعنی تبدیل نفت کوره به ارز نقد از طریق کشتیهای عبوری، که حالا با تغییرات دیپلماتیک، چشمانداز تازهای پیدا کرده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
رمزگشایی از مجوز GLX؛ چرخش بزرگ واشنگتن در تحریمهای نفتی و دلاری ایران
آمریکا با صدور مجوز GLX، موقتاً راه را برای صادرات نفت ایران، دریافت عواید دلاری و خدمات بینالمللی باز کرد.
۵ تیر ۱۴۰۵