بازیافت

بازیافت در نگاه اقتصادی، تبدیل دارایی‌های دورریختنی به مواد اولیه ارزشمند است. در ساختار اقتصادی ایران که هزینه‌های تولید به دلیل نوسانات ارزی و قیمت انرژی همواره در حال تغییر است، بازیافت به عنوان یک ضربه‌گیر عمل می‌کند. وقتی کارخانه‌ها به جای مواد اولیه وارداتی یا استخراجی، از ضایعات بازیافت‌شده استفاده می‌کنند، وابستگی صنعت به دلار کمتر شده و هزینه‌های تمام‌شده تولید در داخل کشور کنترل می‌شود.

این موضوع مستقیماً روی جیب مصرف‌کننده ایرانی اثر دارد؛ مثلاً اگر صنعت بازیافت کاغذ یا پلاستیک به درستی عمل نکند، قیمت محصولاتی مثل دفترچه مدارس یا ظروف بسته‌بندی مواد غذایی با هر نوسان ارزی به شدت جهش می‌کند. در واقع بازیافت با ایجاد یک چرخه داخلی، به جای خروج ارز برای خرید مواد خام، فرصت‌های شغلی جدیدی در بخش جمع‌آوری و فرآوری ایجاد کرده و مانع از فشار تورمی بیشتر بر کالاهای مصرفی مردم می‌شود.