اقتصاد آبی

اقتصاد آبی یعنی استفاده درست از ظرفیت‌های بی‌پایان دریا برای تولید ثروت، بدون آنکه به اکوسیستم آبی آسیب بزنیم. در ایران که از شمال به دریای خزر و از جنوب به خلیج فارس و دریای عمان متصل است، این مفهوم فراتر از استخراج نفت است و شامل صنایعی مثل کشتی‌سازی، پرورش ماهی در قفس، گردشگری ساحلی و حتی تولید انرژی از امواج می‌شود. در واقع این الگو می‌گوید دریا نباید فقط محلی برای تخلیه فاضلاب یا استخراج سوخت باشد، بلکه باید به موتور محرک اقتصاد تبدیل شود.

رونق این بخش مستقیماً روی معیشت مردم اثر می‌گذارد؛ مثلاً توسعه بنادر راهبردی مثل چابهار باعث کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل و در نتیجه ارزان‌تر شدن کالاهای اساسی در مغازه‌ها می‌شود. همچنین، سرمایه‌گذاری در گردشگری دریایی در سواحل مکران یا جزایر جنوبی می‌تواند هزاران شغل پایدار برای ساکنان این مناطق ایجاد کرده و با ورود ارز به کشور، به ثبات ارزش پول ملی کمک کند، بدون اینکه مثل صنایع سنگین، منابع آب شیرین کشور را ببلعد.