اعتبار عمومی

اعتبار عمومی در واقع همان اعتبارِ حساب دولت نزد مردم و نظام بانکی است. وقتی دولت برای پروژه‌های عمرانی یا هزینه‌های جاری پول کم می‌آورد، به جای چاپ مستقیم اسکناس که باعث تورم می‌شود، از اعتبارش استفاده می‌کند و با انتشار اوراقی مثل «سخاد» (اسناد خزانه اسلامی) از مردم و بانک‌ها قرض می‌گیرد. این اعتبار بر اساس دارایی‌های ملی و سابقه خوش‌قولی دولت در پرداخت سود و اصل پول در موعد مقرر سنجیده می‌شود. برای شما به عنوان یک شهروند، اعتبار عمومی دولت به معنای امنیتِ سرمایه‌گذاری در اوراق دولتی است. اگر اعتبار دولت بالا باشد، شما با خیال راحت پولتان را صرف خرید اوراق خزانه می‌کنید چون می‌دانید دولت حتماً پول را برمی‌گرداند. اما اگر این اعتبار آسیب ببیند، دولت مجبور می‌شود برای جذب نقدینگی، سودهای بسیار بالایی پیشنهاد دهد؛ این اتفاق باعث بالا رفتن نرخ بهره در کل اقتصاد شده و در نهایت منجر به گران شدن وام‌های بانکی و رکود در بازار مسکن و تولید می‌شود.