آزادسازی سهام عدالت

آزادسازی سهام عدالت فرآیندی است که طی آن، مالکیت صوری مردم بر برگه‌های سهام به مالکیت واقعی و قابل معامله تبدیل شد. تا پیش از این، دولت به نمایندگی از مردم این سهام را اداره می‌کرد و سود آن را سالانه واریز می‌کرد، اما با آزادسازی، این اختیار به فرد داده شد که تصمیم بگیرد آیا می‌خواهد سهامدار بماند یا دارایی خود را در بازار بورس بفروشد و به پول نقد تبدیل کند.

این موضوع مستقیماً روی قدرت خرید و سبد دارایی میلیون‌ها ایرانی اثر دارد. برای مثال، زمانی که بازار بورس تهران صعودی است، ارزش این سبد که شامل سهام شرکت‌های بزرگی مثل فولاد مبارکه و ملی مس است بالا می‌رود و فرد می‌تواند با فروش بخشی از آن، نیاز مالی فوری خود را تامین کند. در مقابل، انتخاب روش مدیریت غلط یا فروش در زمان ریزش بازار، می‌تواند باعث از دست رفتن سرمایه‌ای شود که در بلندمدت سوددهی بالایی دارد.