شکاف معیشتی؛ چرا افزایش ۵۰ درصدی کالابرگ حریف تورم ۱۲۱ درصدی نمی‌شود؟

دولت اعتبار کالابرگ را ۵۰ درصد افزایش داد، اما این مبلغ تنها ۳۶ درصد هزینه سبد اساسی را پوشش می‌دهد.

اعتبار کالابرگ از ۱۸ مهر ۱۴۰۵ برای مشمولان به ۱.۵ میلیون تومان افزایش یافت.

این افزایش در ظاهر حمایت معیشتی است، اما در برابر تورم خوراکی‌ها اثر محدودی دارد.

از دی ۱۴۰۴ تا مهر ۱۴۰۵، قیمت اقلام اساسی رشد کرده اما مبلغ کالابرگ ثابت مانده بود.

پرسش اصلی این است که این افزایش چه سهمی از هزینه‌های واقعی خانوار را جبران می‌کند؟

اقتصادنیوز مقادیر سبد ۱۱ قلمی را با قیمت‌های بازار در مهر ۱۴۰۵ مقایسه کرده است.

بخش عمده هزینه کالاهای اساسی همچنان خارج از پوشش حمایتی دولت باقی می‌ماند.

هزینه تهیه سبد ۱۱ قلمی برای هر نفر حدود ۴.۱ میلیون تومان برآورد شده است.

قیمت‌ها در فروشگاه‌های سطح شهر می‌تواند از نرخ میادین میوه و تره‌بار بالاتر باشد.

سهم برنج و گوشت در هزینه سبد بسیار بالاست.

هزینه تنها دو قلم برنج و گوشت از کل اعتبار ۱.۵ میلیونی کالابرگ فراتر می‌رود.

برخی کالاهای اصلی به تنهایی کل اعتبار حمایتی را مصرف می‌کنند.

هزینه سبد ۱۱ قلمی برای یک نفر ۴.۱ میلیون تومان است.

پوشش دولت با اعتبار جدید به ۳۶.۳ درصد رسیده است.

نزدیک به ۶۴ درصد هزینه کالاهای اساسی همچنان بر عهده خانوار است.

مشمولان باید بیش از ۲.۶ میلیون تومان از منابع شخصی برای سبد هزینه کنند.

با افزایش تعداد اعضای خانواده، هزینه‌ها و اعتبار به صورت متناسب افزایش می‌یابد.

هزینه سبد برای خانواده چهارنفره به ۱۶.۵ میلیون تومان می‌رسد.

مجموع اعتبار کالابرگ برای خانواده چهارنفره به ۶ میلیون تومان می‌رسد.

خانواده چهارنفره به ۱۰.۵ میلیون تومان منابع دیگر برای تأمین سبد نیاز دارد.

هزینه‌های مسکن، درمان و آموزش در این محاسبات لحاظ نشده است.

قیمت خوراکی‌ها با تورم سه‌رقمی مواجه بوده است.

سهم اعتبار دولت از هزینه تهیه کالاها به دلیل تورم کاهش یافته است.

محاسبه دقیق کاهش قدرت خرید نیازمند مقایسه سبد ثابت در دو مقطع زمانی است.

ثابت ماندن اعتبار در دوره تورم، قدرت خرید را به شدت کاهش داده است.

افزایش ۵۰۰ هزار تومانی، جبران عقب‌ماندگی گذشته است نه افزایش خالص قدرت خرید.

آیین‌نامه دولت بر حفظ قدرت خرید خانوارها تأکید دارد.

هدف آیین‌نامه دی ۱۴۰۴، انتقال حمایت به مصرف‌کننده نهایی است.

طبق ماده ۳، افزایش هزینه باید به صورت فصلی جبران شود.

تا مهر ۱۴۰۵، افزایش متناسب برای جبران قیمت‌ها عملیاتی نشده بود.

پرسش اصلی، تبدیل این تصمیم به سازوکاری منظم برای تعدیل اعتبار است.

افزایش اعتبار در کوتاه‌مدت فشار معیشتی را کاهش می‌دهد.

فاصله قابل توجهی بین اعتبار دولت و هزینه واقعی سبد وجود دارد.

هزینه سبد برای یک نفر ۴.۱ و برای خانواده چهارنفره ۱۶.۵ میلیون تومان است.

اعتبار ۱.۵ میلیونی تنها ۳۶ درصد هزینه سبد را پوشش می‌دهد.

تورم ۱۲۱ درصدی خوراکی‌ها فاصله بین اعتبار و قیمت‌ها را تشدید کرده است.

مسئله اصلی پایداری قدرت خرید اعتبار حمایتی است.

بدون تعدیل متناسب با تورم، فاصله بین کالابرگ و سفره خانوار بیشتر خواهد شد.