گذار خاورمیانه از نظم تک‌مرکزی به معماری امنیتی شبکه‌ای

کشورهای منطقه به دنبال تنوع‌بخشی به شرکای امنیتی و کاهش وابستگی مطلق به واشنگتن هستند.

معماری امنیتی جدید ترکیبی از روابط پیچیده با بازیگران مختلف و اهمیت گلوگاه‌های ژئوپلیتیک است.

رقابت منطقه‌ای از کنترل تنگه‌ها به سمت ایجاد شبکه‌ای از مسیرهای جایگزین برای کاهش آسیب‌پذیری تغییر کرده است.

امنیت اکنون با زیرساخت‌های اقتصادی و زنجیره‌های تامین گره خورده و چین بر تجارت متمرکز است.

هند و ترکیه با پروژه‌های ترانزیتی مانند IMEC و راه توسعه عراق، نقش خود را در معماری اقتصادی تقویت می‌کنند.

سوریه می‌تواند با احیای مسیرهای ترانزیتی، دوباره به گره اتصال اقتصادی منطقه تبدیل شود.

قدرت بازدارندگی در نظم جدید، از توان نظامی به ایجاد وابستگی‌های متقابل اقتصادی تغییر ماهیت داده است.

آمریکا همچنان قدرت نظامی اصلی است، اما کشورهای منطقه به دنبال گزینه‌های متنوع‌تر برای امنیت و تجارت هستند.

نظم آینده خاورمیانه بر اساس توانایی کشورها در تبدیل شدن به حلقه‌های ضروری در شبکه‌های منطقه‌ای تعیین می‌شود.