چرا کارآفرینان در تصمیمات پرریسک گرفتار سوگیری‌های شناختی می‌شوند؟

کارآفرینان به‌رغم ریسک بالا فعالیت می‌کنند و شرکت‌های زیان‌ده منابع را هدر می‌دهند.

اقتصاد رفتاری نشان می‌دهد سوگیری‌های شناختی و احساسات بر تصمیم‌گیری کارآفرینان اثرگذار است.

خوش‌بینی و اعتمادبه‌نفس محرک ورود به بازار است، اما می‌تواند منجر به تخمین نادرست تقاضا شود.

اعتمادبه‌نفس بیش از حد در مراحل بعدی باعث تخصیص ناکارآمد منابع و کاهش قضاوت راهبردی می‌شود.

اثر هراس از زیان باعث می‌شود کارآفرینان حتی در صورت شکست، از بازار خارج نشوند.

تمرکز بر هزینه‌های گذشته باعث تداوم فعالیت‌های زیان‌ده و هدررفت منابع می‌شود.

سوگیری تاییدی باعث می‌شود کارآفرینان فقط اطلاعات مطلوب خود را ببینند و داده‌های منفی را نادیده بگیرند.

حالات روانی مانند ترس و خوش‌بینی جمعی، نوسانات اقتصادی و سرمایه‌گذاری را تشدید می‌کنند.

در کشورهای در حال توسعه، ناهماهنگی اطلاعات و بی‌ثباتی نهادی، تصمیم‌گیری را پیچیده‌تر می‌کند.

سیاست‌های حمایتی باید علاوه بر تامین مالی، بر تقویت توان تصمیم‌گیری و ارزیابی سوگیری‌ها تمرکز کنند.