ال‌نینو ۲۰۲۶؛ فرصت ترسالی یا تهدید سیلاب برای ایران؟

تغییرات کوچک در اقیانوس آرام می‌تواند پیامدهای اقلیمی بزرگی در سراسر جهان داشته باشد.

ال‌نینو پدیده‌ای است که توجه جامعه علمی و مدیران منابع طبیعی را به خود جلب کرده است.

ال‌نینو بخشی از چرخه ENSO است که در شرایط عادی بادهای تجاری آب‌های گرم را به غرب می‌رانند.

در زمان ال‌نینو، بادهای تجاری ضعیف شده و آب‌های گرم به سمت شرق حرکت می‌کنند که باعث جابه‌جایی بارش‌ها می‌شود.

ال‌نینو با تغییر گردش واکر و فشار هوا، رفتار جوی را در مناطق دوردست تغییر می‌دهد.

ال‌نینو از طریق دورپیوندها بر سامانه‌های بارشی ایران اثر می‌گذارد، اما عامل تعیین‌کننده مطلق نیست.

عوامل اقلیمی دیگر می‌توانند اثر ال‌نینو را تقویت یا تضعیف کنند، لذا پیش‌بینی‌ها احتمالاتی هستند.

ال‌نینوی ۲۰۲۶ در حال تقویت است و احتمال رخدادهای حدی در پاییز و زمستان پیش رو وجود دارد.

افزایش بارش می‌تواند فرصتی برای کاهش خشکسالی و بهبود پوشش گیاهی باشد.

بارش‌های شدید و ناگهانی می‌تواند به جای ذخیره آب، منجر به سیلاب و فرسایش خاک شود.

کاهش بارش برف و افزایش باران، ذخیره طبیعی آب در ارتفاعات را تهدید می‌کند.

ذوب سریع برف به دلیل دمای بالا، منابع آب تابستان را با مشکل مواجه می‌کند.

تجربه سال‌های ۷۶ و ۹۸ نشان می‌دهد ال‌نینوهای قوی با رخدادهای بارشی شدید همراه بوده‌اند.

در سال‌های ال‌نینویی، احتمال بارش‌های حدی و سیلاب باید هم‌زمان با ترسالی مورد توجه باشد.

بررسی آبخیزها، شناسایی نقاط پرخطر و پایش رطوبت خاک برای آمادگی ضروری است.

ال‌نینو یک پدیده بزرگ‌مقیاس است و نباید آن را به معنای قطعی سیل یا بارش زیاد دانست.

مدیریت هوشمند آب یعنی استقبال از باران در کنار آمادگی برای سیلاب و رسوب‌گذاری.

اقلیم یک سیستم به‌هم‌پیوسته است که بر تصمیمات تمامی بخش‌های اقتصادی و اجتماعی اثر می‌گذارد.

میزان آمادگی ایران تعیین می‌کند که بارش‌ها به فرصت کاهش خشکسالی یا خسارت سیل تبدیل شوند.

ال‌نینو را باید شناخت و پایش کرد، نه اینکه از آن ترسید یا منفعل ماند.