چرا حسابرسی ایران برای بقا نیازمند گذار از «کوچک‌گرایی» به «ادغام» است؟

ساختار خرد و پراکنده موسسات حسابرسی در ایران مانع از رشد و تاب‌آوری آن‌ها شده است.

مسئولیت تضامنی شرکا یکی از موانع اصلی حقوقی در مسیر ادغام موسسات است.

نگرش سنتی، بازار محدود و انفعال دولت در ایجاد مشوق‌ها، مانع شکل‌گیری موسسات بزرگ شده است.

تجربه جهانی نشان می‌دهد که ادغام موسسات منجر به افزایش اعتبار، استقلال و بهره‌وری می‌شود.

تجمیع موسسات یک ضرورت حیاتی است که نیازمند اصلاحات حقوقی و مشوق‌های حاکمیتی است.