چرا اقتصاددانان و فیلسوفان به زبان هم سخن نمی‌گویند؟

فیلسوفان و اقتصاددانان در تعامل با یکدیگر اغلب دچار سوءتفاهم و مناقشه می‌شوند.

توبین بر اهمیت نابرابری تأکید دارد، در حالی که نوزیک آن را مسئله‌ای شخصی می‌داند.

تبادل کنایه‌آمیز نوزیک و توبین درباره صلاحیت‌های یکدیگر در حوزه‌های تخصصی‌شان.

معرفی مناظره تاریخی کروچه و پارتو در سال ۱۹۰۱ به عنوان تقابل فلسفه و اقتصاد.

زمینه تاریخی مناقشه روش‌شناختی (Methodenstreit) و ظهور مارجینالیسم در اقتصاد.

تلاش اقتصاددانان برای نزدیک کردن اقتصاد به علوم طبیعی و استفاده از مدل‌های مکانیکی.

کروچه اقتصاد را علم فعالیت‌های عملی انسان و مبتنی بر انتخاب آزاد می‌داند.

تمایز کروچه میان واقعیت‌های طبیعی (قاعده‌مند) و واقعیت‌های ذهنی (ارادی).

پارتو با عمل‌گرایی روش‌شناختی، به دنبال یافتن معادلات برای پدیده‌های اقتصادی است.

پارتو روش‌شناسی پیشینی را بی‌فایده می‌داند و بر کارآمدی مدل‌ها تأکید دارد.

پیروزی رویکرد پارتو در اقتصاد مدرن، اما با باقی ماندن نقدهای فلسفی کروچه.

نقد کروچه بر پارتو: وارد کردن پیش‌فرض‌های متافیزیکی فیزیک به حوزه علوم انسانی.

مشکل اصلی، ریاضی‌سازی ساده‌انگارانه است که پیش‌داوری‌های فیزیک را به اقتصاد تحمیل می‌کند.