آیا جهان در آستانه دومین بحران بزرگ غلات قرار دارد؟

یک سوم صادرات گندم جهان از دریای سیاه انجام می‌شود و جنگ روسیه و اوکراین این مسیر را ناامن کرده است.

تحلیلگران نگران وقوع دومین بحران جهانی غلات به دلیل اختلالات جدید در صادرات هستند.

حملات به کشتی‌های تجاری در دریای سیاه باعث شده خدمه از پذیرش ریسک خودداری کنند.

حملات متقابل روسیه و اوکراین به زیرساخت‌های بندری، صادرات غلات را به شدت مختل کرده است.

تخمین زده می‌شود صادرات گندم در آگوست امسال به شدت کاهش یابد.

کارشناسان وضعیت فعلی صادرات از دریای سیاه را بدترین وضعیت ممکن می‌دانند.

مسیرهای جایگزین مانند رودخانه دانوب به دلیل سطح پایین آب و ظرفیت محدود، کارایی کمی دارند.

تلاش روسیه برای تغییر مسیر صادرات به بالتیک و خزر نیز نمی‌تواند تمام حجم معوقه را پوشش دهد.

قیمت گندم به بالاترین حد در دو سال اخیر رسیده است.

برداشت خوب در نیمکره شمالی و ذخایر موجود، فعلاً مانع از جهش شدید قیمت‌ها شده است.

بازارها امیدوارند اختلالات کوتاه‌مدت باشد، اما متغیرهای جنگ و بیمه پیش‌بینی را دشوار کرده است.

کاهش تولید در آمریکا، کانادا و استرالیا به دلیل خشکسالی و هزینه‌های کود، چشم‌انداز عرضه را تیره کرده است.

گرما و خشکسالی در کشورهای تولیدکننده، برداشت محصول را کاهش داده است.

وابستگی جهان به چند محصول و چند کشور صادرکننده، سیستم غذایی را بسیار آسیب‌پذیر کرده است.

سیستم غذایی فعلی بر پایه تجارت آزاد و انرژی ارزان است که اکنون با چالش مواجه شده است.

روسیه و اوکراین یک سوم گندم جهان را تأمین می‌کنند و مسدود شدن مسیرها امنیت غذایی را تهدید می‌کند.

محموله‌های غلات درست در زمان برداشت محصول دوباره متوقف شده‌اند.

حملات پهپادی به پایانه‌های غلات در نووروسیسک، عملیات صادراتی را به حالت تعلیق درآورده است.

تولیدکنندگان اروپایی مانند فرانسه و آلمان نیز به دلیل گرمای تابستان با کاهش بازده مواجه‌اند.

تولید غلات در اروپا و بریتانیا نسبت به سال گذشته کاهش قابل توجهی خواهد داشت.

استرالیا و آمریکا نیز به دلیل هزینه‌های کود و خشکسالی با کاهش تولید مواجه هستند.

افزایش قیمت نان فشار سیاسی و اقتصادی سنگینی بر دولت‌های واردکننده وارد می‌کند.

مصر برای خودکفایی تلاش می‌کند اما با محدودیت منابع آب مواجه است.

توافق‌های خرید گندم آمریکا توسط کشورهای نوظهور، هزینه‌های سنگینی را به آن‌ها تحمیل کرده است.

ذخایر موجود تنها نکته مثبت است، اما وضعیت فعلی باید زنگ خطری برای تجدیدنظر در سیستم غذایی باشد.

تکیه بر سیستم غذایی قدیمی دیگر پاسخگو نیست و نیاز به بازنگری اساسی دارد.