چرا سیاست‌گذاری بنزین در ایران به بن‌بست رسیده است؟

دولت به دلیل نادیده گرفتن سازوکارهای بازار، درگیر چرخه‌ای از تصمیمات پرهزینه و ناکارآمد شده است.

اصلاح قیمت بنزین به دلیل کاهش رفاه عمومی و وابستگی معیشتی، ریسک ناآرامی اجتماعی بالایی دارد.

کاهش رفاه عمومی و وابستگی بیشتر مردم به بنزین ارزان، شوک قیمتی را غیرقابل‌تحمل کرده است.

تورم‌های گذشته عامل اصلی اجبار دولت به افزایش قیمت بنزین است، نه ناکارآمدی مصرف‌کنندگان.

دولت باید صادقانه بپذیرد که تورم‌زایی خود او عامل اصلی اجتناب‌ناپذیری افزایش قیمت بنزین است.

دولت باید به مردم بگوید که درآمدهای حاصل از اصلاح قیمت صرف هزینه‌های زائد عمومی نخواهد شد.

ادعای «لنگر تورمی بودن بنزین» از نظر علمی مردود است و تورم ریشه در سیاست‌های پولی دارد.

بسیاری از طرح‌های پیچیده توزیع بنزین، پوششی برای ایجاد رانت و کارمزد برای گروه‌های خاص است.

پیشنهاد می‌شود با شناورسازی قیمت و حذف رانت‌های پیچیده، اصلاحات به‌صورت تدریجی انجام شود.

طرح پیشنهادی شامل حذف سهمیه‌ها و شناورسازی قیمت‌ها برای همگرایی در یک دوره سه‌ساله است.

دولت باید با مهار تورم و صرف درآمدهای بنزین در خدمات عمومی، اعتماد مردم را جلب کند.