چرا صنعت تبلیغات ایران در بحران‌ها زمین‌گیر می‌شود؟

ماهیت صنایع ایران به دلیل دخالت‌های دولتی و انحصار، نادرست شکل گرفته است.

صنعت تبلیغات ایران بیش از حد به رسانه‌داری وابسته است و از استراتژی و برندسازی فاصله دارد.

بحران‌های اقتصادی و محدودیت‌های اینترنتی، آسیب‌های این صنعت را تشدید کرده‌اند.

تبلیغات در ایران هزینه‌ای اختیاری است و وابستگی به اقتصاد کلان، آن را به شدت آسیب‌پذیر کرده است.

تغییر رفتار مصرف‌کننده در شرایط بحرانی، فرصتی برای نمایش ارزش‌های برند است که نادیده گرفته می‌شود.

کسب‌وکارهای ایرانی فاقد ارزش‌ها و شخصیت برند مشخص برای نمایش در بحران‌ها هستند.

آژانس‌ها باید از فروشنده کمپین به ابزار ارتباطی استراتژیک تبدیل شوند و تنوع مشتری داشته باشند.

بیکاری نیروهای خلاق ناشی از ذهنیت فرصت‌طلبانه آژانس‌هاست؛ صنعت باید به سمت تفکر و فناوری تغییر جهت دهد.

صنعت تبلیغات ایران از نظر ذهنی و استراتژیک با استانداردهای جهانی فاصله زیادی دارد.

حمایت دولتی رانت‌زاست؛ حمایت واقعی باید در قالب رقابت و اقتصاد آزاد تعریف شود.

بسیاری از نیروهای خلاق ایرانی در حال حاضر برای کسب‌وکارهای جهانی کار می‌کنند.

استفاده مستقیم از تجربیات جهانی به دلیل شرایط خاص ایران (تحریم و تورم) دشوار است.

آژانس‌های بزرگ با وجود سودهای کلان، در حفظ سرمایه انسانی در بحران‌ها کوتاهی کرده‌اند.

صنعت تبلیغات باید بازطراحی شود تا به موتور نوآوری و بازسازی اقتصادی تبدیل شود.