چرا صرافی‌های رمزارز ایران از استانداردهای جهانی عقب مانده‌اند؟

بازار رمزارز ایران به سیستم مالی موازی تبدیل شده اما با چالش‌های ساختاری و تحریمی مواجه است.

شکاف صرافی‌های داخلی با جهانی در شش محور اصلی بررسی می‌شود.

صرافی‌ها تحت فشار تحریم‌های خارجی و سیاست‌های دفعتی داخلی قرار دارند.

کاربران با بازاری چندلایه و هزینه‌های پنهان تبدیل ریال مواجه‌اند.

اسپرد بالای تبدیل ریال به تتر ناشی از ریسک نقدینگی و بازارگردانی است.

اهرم‌های معاملاتی در صرافی‌های داخلی افزایش یافته اما با بلوغ جهانی فاصله دارد.

اهرم‌های بالا بدون زیرساخت مدیریت ریسک، خطر لیکوییدیشن آبشاری را افزایش می‌دهد.

پلتفرم‌های جهانی از استانداردهای شفافیت و اثبات ذخایر استفاده می‌کنند.

نبود گزارش‌های شفاف در ایران، ریسک‌های امنیتی و بانکداری سایه‌ای را تشدید کرده است.

وابستگی به شبکه ترون، صرافی‌ها را در برابر نوسانات هزینه شبکه آسیب‌پذیر کرده است.

مزیت صرافی‌های داخلی، تجربه کاربری بومی و انطباق با قوانین FATF است.

محدودیت‌های فنی در API، مانع حضور بازارگردان‌های الگوریتمی شده است.

راهکار اصلی، ایجاد سندباکس رگولاتوری برای قانونی‌سازی فعالیت‌هاست.

چهار پیشنهاد سیاستی برای کاهش شکاف‌ها ارائه شده است.

بقای بازار به اجرای استانداردهای جهانی تا ۱۴۰۶ وابسته است.