چرا استعدادهای سازمان شما را ترک می‌کنند؟ مشکل از مهارت‌ها نیست، از دیدن آن‌هاست

شرکت‌ها با مشکل «قابل مشاهده نبودن استعدادها» مواجه‌اند، نه کمبود استعداد.

شکاف ۲۱ درصدی در درک مدیران و کارکنان از مهارت‌های موجود وجود دارد.

مدیران فکر می‌کنند حمایت می‌کنند، اما کارکنان در عمل چنین حمایتی را حس نمی‌کنند.

نبود سیستم شفاف ثبت مهارت‌ها باعث می‌شود برداشت‌های شخصی جای شواهد را بگیرد.

۵۶ درصد کارکنان به دلیل دیده نشدن مهارت‌هایشان، در پیشرفت شغلی متوقف شده‌اند.

کارکنان برای رشد به بیرون نگاه می‌کنند چون سازمان توانمندی‌های جدیدشان را نمی‌بیند.

ترک شغل اغلب واکنشی منطقی به سیستمی است که توانایی‌های فرد را نادیده می‌گیرد.

سازمان‌ها برای مهارت‌های موجود در تیم، از بیرون نیرو استخدام می‌کنند که هزینه‌بر است.

یادگیری زمانی ارزش دارد که سازمان بتواند مهارت‌های کسب‌شده را شناسایی و فعال کند.

وقتی ترک سازمان از رشد در آن آسان‌تر باشد، مشکل از رهبری است.

برنامه‌های جابه‌جایی داخلی بدون زیرساخت شفاف، روی شن بنا شده‌اند.

ارزیابی مهارت‌ها باید از چرخه سالانه به فرآیندی مستمر و پویا تبدیل شود.

شفاف‌سازی مسیر پیشرفت، کارکنان را به سرمایه‌گذاری برای رشد در داخل ترغیب می‌کند.

استفاده از سیستم‌های متمرکز و هوش مصنوعی برای نقشه‌برداری مهارت‌ها ضروری است.

سازمان‌ها باید سیستمی بسازند که افراد و توانمندی‌هایشان را ببیند تا آن‌ها را حفظ کنند.