بازیگران اصلی پشت پرده سیاست‌گذاری هوش مصنوعی در دولت ترامپ

دولت ترامپ برای مدیریت محدودیت‌های هوش مصنوعی به گروه کوچکی از مقامات متکی است.

هماهنگی کم بین سازمانی باعث شده سیاست‌ها توسط افراد با نفوذ تعیین شود.

هاوارد لوتنیک به دلیل کنترل صادرات، نقش تأثیرگذاری در اختلافات هوش مصنوعی دارد.

لوتنیک به دنبال ایجاد انگیزه برای آزمایشگاه‌های آمریکایی جهت مقابله با چین است.

لوتنیک موضع میانه‌رویی در مقررات دارد و کنترل‌های صادراتی را هدفمند اعمال می‌کند.

آرویند رامان به عنوان سرپرست مرکز استانداردها و نوآوری هوش مصنوعی منصوب شد.

رامان پس از استعفای سلف خود به دلیل اختلافات بر سر تمهیدات حفاظتی، این سمت را گرفت.

کارکنان CAISI در حال بررسی تمهیدات امنیتی برای مدل‌های پیشرفته هستند.

شان کایرنکراس رویکرد سختگیرانه‌ای نسبت به آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی چین دارد.

کایرنکراس با وجود نداشتن تجربه فنی، به دلیل مدیریت بحران‌های امنیت ملی تحسین می‌شود.

تمرکز کایرنکراس بر مهار آموزش مدل‌های چینی با استفاده از مدل‌های آمریکایی است.

کاخ سفید بر تقویت نوآوری هوش مصنوعی ایالات متحده تأکید دارد.

دولت ترامپ قصد دارد شکاف نوآوری بین آمریکا و جهان را افزایش دهد.

دیوید ساکس به عنوان مشاور ترامپ، حامی رویکرد عدم مداخله در هوش مصنوعی است.

ساکس از نفوذ خود در شبکه‌های اجتماعی برای جهت‌دهی به سیاست‌های دولت استفاده می‌کند.

ساکس معتقد است با ادامه انتشار مدل‌های پیشرو، آمریکا همچنان پیشتاز خواهد ماند.

سوزی وایلز به عنوان رئیس کارکنان، تصمیم‌گیرنده نهایی در بررسی پیشنهادهای سیاسی است.

اسکات بسنت تهاجمی‌ترین موضع را در قبال هوش مصنوعی چین دارد.

بسنت آزمایشگاه‌های چینی را به دلیل استفاده از تکنیک تقطیر، به تحریم تهدید کرده است.

بسنت به دنبال همکاری با متحدان غربی برای توسعه مدل‌های وزن باز است.

لوک پتیت در سطح کارکنان، نقشه راه بسنت را در وزارت خزانه‌داری اجرا می‌کند.

پتیت در وزارت خزانه‌داری با تیم‌های اطلاعاتی برای مدیریت ریسک هوش مصنوعی همکاری می‌کند.

وزارت خزانه‌داری نگران ریسک‌های سیستمی هوش مصنوعی برای اقتصاد و بانک‌ها است.