اقتصاد تراستی؛ راهکار اضطراری ایران برای بقا در عصر تحریم‌ها

اقتصاد تراستی به دلیل ملاحظات امنیتی و محرمانگی در ابتدا کمتر مورد توجه عمومی بود.

با تشدید تحریم‌ها، اقتصاد تراستی از یک پدیده محدود به واقعیتی گسترده در اقتصاد ایران تبدیل شد.

این سازوکار اکنون بخش بزرگی از تجارت خارجی، از نفت تا کالاهای اساسی را دربر گرفته است.

ایران یکی از گسترده‌ترین تجربه‌های عملی اقتصاد تراستی در جهان را در واکنش به تحریم‌ها دارد.

اقتصاد تراستی واکنشی خارج از قواعد متعارف به محدودیت‌های ناشی از تحریم‌های یکجانبه است.

این ساختار ذاتا پرهزینه، غیرشفاف و مستعد فساد است و مدل مطلوبی برای توسعه نیست.

در شرایط اضطراری، انتخاب میان اقتصاد عادی و تراستی نیست، بلکه انتخاب میان تجارت یا توقف آن است.

صادرات نفت در شرایط تحریم از طریق واسطه‌ها و تریدرها انجام می‌شود.

مدیریت درآمدهای ارزی پس از فروش نفت در اختیار بانک مرکزی و نهادهای نظارتی است.

استفاده ابزاری از اقتصاد تراستی در رقابت‌های سیاسی، هزینه‌های ملی را افزایش می‌دهد.

گسترش اقتصاد تراستی ضرورت تقویت نظارت هوشمند و پاسخگویی را دوچندان می‌کند.

نقد اصلی باید متوجه عوامل تحریم باشد، چرا که اقتصاد تراستی راهکاری اضطراری برای بقاست.