بحران فرسودگی در معادن ایران؛ چرا واردات ماشین‌آلات گره‌گشا نبود؟

واردات ماشین‌آلات بدون زنجیره تأمین قطعات و خدمات فنی، نوسازی ناوگان معدنی را به هدفی نیمه‌تمام تبدیل کرده است.

تحریم‌ها، نوسانات ارزی و تنش‌های منطقه‌ای، چالش‌های دیرینه فرسودگی ماشین‌آلات معدنی را تشدید کرده‌اند.

کمبود قطعات و افزایش قیمت آن‌ها، هزینه‌های تولید را بالا برده و بهره‌وری معادن کوچک و متوسط را کاهش داده است.

اقدامات دولت برای تخصیص ارز و تسهیل واردات تاکنون نتوانسته مشکلات اساسی معدن‌داران را برطرف کند.

ماشین‌آلات سنگین استخراجی بیشترین نیاز را به نوسازی دارند، اما فرسودگی در تمام سطوح معادن مشهود است.

ماشین‌آلات چینی دهه ۹۰ اکنون فرسوده شده‌اند و با نرخ ارز فعلی، جایگزینی آن‌ها برای معدن‌داران غیرممکن است.

کاهش تقاضای صادراتی و مشکلات زیرساختی، در کنار فرسودگی تجهیزات، ظرفیت‌های معدنی کشور را محدود کرده است.

سیاست‌های حمایتی باید به سمت معادن کوچک و متوسط که ۸۰ درصد معادن کشور را تشکیل می‌دهند، تغییر جهت دهد.

نایب‌رئیس اتاق بازرگانی سمنان بر تشدید مشکلات تأمین قطعات به دلیل تحریم‌ها و تنش‌های منطقه‌ای تأکید کرد.

محدودیت‌های وارداتی و دشواری مسیرهای تجاری، نوسازی ناوگان را حتی با مجوز واردات ماشین‌آلات کارکرده، ناممکن کرده است.

معدن‌کاران برای سرپا نگه داشتن ماشین‌آلات به قطعات مستعمل روی آورده‌اند که بهره‌وری را کاهش و هزینه‌ها را افزایش می‌دهد.