چرا سیاست‌های کنترل قیمت در ایران شکست می‌خورند؟

دولت‌ها در پنج دهه گذشته با سخت‌گیری در عرضه، به دنبال کنترل تورم بوده‌اند.

نگرانی از آینده و ناتوانی در جایگزینی کالا، عامل اصلی احتیاط در فروش است.

احتکار و گران‌فروشی اغلب ناشی از نااطمینانی است، نه لزوماً فساد سازمان‌یافته.

سیاست‌های کوتاه‌مدت کارکرد خود را از دست داده‌اند و شفافیت راهکار اصلی است.

دستورالعمل‌های غیرقابل اجرا، فعالان اقتصادی را به سمت رفتارهای دورزننده سوق می‌دهد.

تعامل مثبت با فعالان اقتصادی به جای برخورد امنیتی، گام نخست اصلاح است.

توسعه شفافیت اطلاعاتی و اصلاح نرخ ارز، زمینه سوءاستفاده را کاهش می‌دهد.

استقرار سیاست‌ها بر واقعیت‌های بازار، کلید کاهش احتکار و سوءاستفاده است.