اقتصاد جهان در محاصره دو تنگه؛ چرا امنیت دریای سرخ و هرمز حیاتی است؟

دریای سرخ شریان حیاتی تجارت جهانی و کانون درگیری‌های اخیر میان حوثی‌ها و اسرائیل است.

این آبراه مسیر عبور ۱۵ درصد تجارت جهانی و ۳۰ درصد حمل‌ونقل کانتینری است.

روزانه حدود ۹ میلیون بشکه نفت از گلوگاه‌های دریای سرخ عبور می‌کند که نقشی کلیدی در امنیت انرژی دارد.

دریای سرخ مسیر عبور ۹۰ درصد کابل‌های فیبر نوری متصل‌کننده اروپا به آسیاست.

آسیب به این کابل‌ها می‌تواند اختلالات گسترده‌ای در اینترنت و خدمات دیجیتال جهانی ایجاد کند.

کارشناسان هشدار می‌دهند دریای سرخ گلوگاه راهبردی بعدی در جنگ‌های احتمالی منطقه خواهد بود.

عربستان برای صادرات ۵ میلیون بشکه نفت روزانه خود به امنیت تنگه باب‌المندب وابسته است.

حملات پیشین حوثی‌ها حجم انتقال نفت از این مسیر را به بیش از نصف کاهش داد.

ناامنی در دریای سرخ می‌تواند بحران‌های سیاسی و امنیتی در شمال و شرق آفریقا را تشدید کند.

رقابت قدرت‌های منطقه‌ای در آفریقا، ریسک درگیری‌های مستقیم در این قاره را افزایش داده است.

اختلال همزمان در هرمز و باب‌المندب، ۲۴ درصد عرضه جهانی نفت را با چالش مواجه می‌کند.

مسیرهای جایگزین مانند دور زدن آفریقا بسیار طولانی، گران و از نظر عملیاتی ناکارآمد هستند.

بنادر جنوب آفریقا زیرساخت لازم برای مدیریت حجم بالای کشتی‌های منحرف شده را ندارند.

کریدورهای زمینی جایگزین هزینه‌های بالایی دارند و نمی‌توانند جایگزین کامل مسیر دریایی شوند.