چرا در شکست‌ها دنبال مقصر می‌گردیم؟ راهکار عبور از فرهنگ سرزنش در سازمان

ریشه‌های روانی مقصریابی شامل نیاز به امنیت، کنترل و ارضای خودخواهی است.

سرزنش دیگران با منحرف کردن توجه رئیس، به ما احساس امنیت کاذب می‌دهد.

پیدا کردن مقصر به رویدادهای آشفته نظم می‌دهد و حس کنترل بر اوضاع ایجاد می‌کند.

مقصریابی با ایجاد پیوند قبیله‌ای علیه قربانی، به عزت‌نفس و حس شایستگی ما کمک می‌کند.

فرهنگ سرزنش باعث می‌شود افراد برای اجتناب از تنبیه، اشتباهات خود را پنهان کنند.

پنهان‌کاری ناشی از ترس، هزینه‌های مالی و اعتباری سنگینی به سازمان‌ها تحمیل می‌کند.

سرزنش نه مشکل را حل می‌کند و نه مانع تکرار می‌شود، بلکه مانع یادگیری است.

هدف باید درک علت اشتباه باشد، نه توجیه آن؛ مانند الگوی ایمنی در هوانوردی.

در هوانوردی به جای مقصر، شرایط محیطی و زمینه‌ای بروز خطا بررسی می‌شود.

مدیران باید شکست را فرصتی برای یادگیری و استخراج درس‌های ارزشمند ببینند.

مدیران باید قبل از واکنش تند به اخبار بد، مکث کرده و سنجیده پاسخ دهند.

ترویج فرهنگ عادلانه و ایجاد امنیت روانی، مرز بین خطا و تخلف را روشن می‌کند.