یوآن

یوآن پول ملی چین است که در بازارهای جهانی با نماد CNY شناخته می‌شود. برخلاف دلار که قیمت آن در بازارهای آزاد جهانی تعیین می‌شود، دولت چین نظارت شدیدی بر ارزش یوآن دارد تا صادراتش همیشه ارزان و رقابتی بماند. در ایران، این ارز به دلیل محدودیت‌های دسترسی به دلار و یورو، به ستون اصلی واردات و مبادلات ارزی دولت تبدیل شده است.

وقتی از بازار موبایل، لوازم خانگی یا قطعات خودرو در ایران صحبت می‌کنیم، در واقع درباره قدرت خرید یوآن حرف می‌زنیم. بخش بزرگی از ذخایر ارزی ایران در چین نگهداری می‌شود و تجار ایرانی برای خرید کالا، به جای دلار از یوآن استفاده می‌کنند. بنابراین، نوسان قیمت یوآن در سامانه نیما یا بازار آزاد، مستقیماً قیمت تمام‌شده کالاهای مصرفی را در مغازه‌های ایران تغییر می‌دهد.

برای مردم عادی، یوآن شاید مثل دلار جذابیت سنتی برای سرمایه‌گذاری نداشته باشد، اما نبضِ تأمین کالاهای اساسی و واسطه‌ای صنعت ایران در دست این ارز است. هر چقدر دسترسی بانک مرکزی به یوآن‌های حاصل از فروش نفت راحت‌تر باشد، ثبات قیمت کالاها در بازار داخلی بیشتر حس می‌شود و فشار تورمی ناشی از کمبود ارز کاهش می‌یابد.