گرید فولادی

گرید فولادی در واقع زبانی مشترک بین تولیدکننده و مصرف‌کننده است تا دقیقاً بدانند با چه محصولی روبرو هستند. فولاد صرفاً یک فلز واحد نیست؛ با کم و زیاد کردن عناصری مثل کربن در کارخانه، ویژگی‌های آن تغییر می‌کند. در بازار آهن ایران، وقتی از گریدهایی مثل A2 یا A3 برای میلگرد صحبت می‌کنیم، در واقع داریم درباره میزان «سختی» و «قابلیت خم‌پذیری» آن قطعه حرف می‌زنیم که مستقیماً ایمنی ساختمان شما را تضمین می‌کند.

برای یک ایرانی، شناخت گریدها با کیف پول و سرمایه‌اش گره خورده است. نوسان قیمت در بورس کالای ایران معمولاً روی گریدهای پرمصرف ساختمانی متمرکز است؛ بنابراین وقتی گرید خاصی از شمش فولاد گران می‌شود، هزینه ساخت هر متر مربع آپارتمان یا قیمت نهایی خودرو بالا می‌رود. همچنین، سودآوری غول‌های بورسی مثل فولاد مبارکه یا ذوب‌آهن به این بستگی دارد که چقدر می‌توانند گریدهای خاص و باارزش‌تر تولید کنند؛ چرا که هرچه تکنولوژی تولید گرید پیچیده‌تر باشد، ارزآوری بیشتر و سود بالاتری برای سهامدارانشان به همراه دارد.