کمیته اقدام سیاسی

کمیته اقدام سیاسی یا همان پک (PAC)، سازمانی است که پول‌های خرد و کلانِ حامیان یک تفکر یا صنعت خاص را جمع می‌کند تا خرجِ تبلیغات و پیروزیِ سیاستمدارانِ هم‌سو با خود کند. هدف اصلی این است که به جای چانه‌زنی‌های پراکنده، یک قدرت مالی متمرکز ایجاد شود که بتواند بر تصمیماتِ کلانِ اقتصادی، مثل تعیین نرخ مالیات یا نحوه توزیع بودجه، اثر بگذارد و منافعِ آن گروه را در ساختار قدرت تضمین کند. در ایران اگرچه این نام به صورت رسمی در قوانین انتخاباتی وجود ندارد، اما عملکرد آن در قالب ائتلاف‌های صنفی یا گروه‌های ذی‌نفع به وضوح دیده می‌شود. برای مثال، وقتی مجموعه‌ای از قطعه‌سازان یا واردکنندگان برای حمایت از یک جریان سیاسی خاص هم‌پیمان می‌شوند تا در نهایت قوانینی مثل ممنوعیت واردات خودرو یا تخصیص ارز ترجیحی را به نفع خود تغییر دهند، در واقع در حال انجام یک اقدام سیاسی سازمان‌یافته هستند. این فعالیت‌ها مستقیماً روی قیمت تمام‌شده کالاها در بازار و سفره مردم اثر می‌گذارد، چرا که خروجی این لابی‌گری‌ها تعیین می‌کند ثروت ملی به کدام سمت هدایت شود.